کد خبر: ۱۲۱۴

خانه هوشمند در نهمین نمایشگاه معماری تهران؛ ۷ خطر سایبری که خریداران خانه هوشمند باید بدانند

خانه هوشمند در نهمین نمایشگاه معماری تهران؛ ۷ خطر سایبری که خریداران خانه هوشمند باید بدانند. بهراد یوسفی

خانه هوشمند فقط به معنی راحتی بیشتر نیست؛ قفل دیجیتال، دوربین و تجهیزات IoT چه خطرات امنیتی و حریم خصوصی دارند و هنگام خرید باید به چه نکاتی توجه کنیم؟

هوشمندسازی خانه و ساختمان دیگر فقط به روشن و خاموش کردن چراغ‌ها با تلفن همراه محدود نیست. قفل‌های دیجیتال، دوربین‌های متصل، سنسورها، ترموستات‌ها، تجهیزات کنترل تردد و دیگر ابزارهای اینترنت اشیا (IoT) به‌تدریج وارد خانه‌ها و ساختمان‌های جدید شده‌اند؛ اما هر وسیله‌ای که به شبکه متصل می‌شود، یک موضوع مهم دیگر را نیز وارد خانه می‌کند: امنیت سایبری.

در حاشیه نهمین نمایشگاه معماری تهران، موضوع هوشمندسازی ساختمان را می‌توان از زاویه‌ای متفاوت بررسی کرد؛ اینکه وقتی درِ خانه، دوربین، سنسور یا سیستم کنترل ساختمان به اینترنت متصل می‌شود، چه چیزی باید درباره امنیت آن بدانیم؟

این مسئله صرفاً یک نگرانی تئوری نیست. مؤسسه ملی استاندارد و فناوری آمریکا (NIST) در راهنمای امنیت محصولات IoT مصرفی تأکید کرده است که محصولات متصل خانگی باید قابلیت‌های امنیتی مشخصی داشته باشند و امنیت محصول از مرحله طراحی تا پشتیبانی مورد توجه قرار گیرد.

 

خانه هوشمند دقیقاً چه چیزی را هوشمند می‌کند؟

وقتی درباره خانه هوشمند صحبت می‌کنیم، معمولاً مجموعه‌ای از تجهیزات به یک اپلیکیشن، شبکه داخلی یا سرویس ابری متصل هستند.

برای مثال:

تجهیزات ارتباط احتمالی داده یا قابلیت مهم
قفل دیجیتال Bluetooth / Wi-Fi ورود و خروج
دوربین هوشمند Wi-Fi / Ethernet تصویر و صدا
سنسور حرکتی Wi-Fi / Zigbee و... وضعیت حضور
ترموستات هوشمند Wi-Fi دما و الگوی استفاده
سیستم کنترل تردد شبکه / اینترنت هویت و ورود
تجهیزات روشنایی Wi-Fi / Zigbee و... الگوی استفاده از فضا
دستیار صوتی اینترنت صدا و فرمان‌های کاربر

بنابراین یک خانه هوشمند ممکن است اطلاعات بسیار بیشتری از آنچه کاربر تصور می‌کند تولید کند.

NIST در پژوهش‌های خود درباره خانه هوشمند نیز تأکید کرده که این تجهیزات می‌توانند علاوه بر مزایای اتوماسیون، موضوعات مربوط به امنیت شبکه، حریم خصوصی و حتی ایمنی فیزیکی را مطرح کنند.

خطر اصلی کجاست؟ همه چیز به اینترنت وصل شده است

فرض کنید یک خانه دارای دوربین، قفل دیجیتال و چند سنسور است.

اگر هرکدام از این تجهیزات به‌صورت مستقل یا از طریق یک هاب مرکزی به اینترنت متصل باشند، مهاجم بالقوه دیگر با یک وسیله منفرد روبه‌رو نیست؛ بلکه با مجموعه‌ای از دستگاه‌های متصل مواجه است.

به همین دلیل، امنیت خانه هوشمند فقط به این سؤال محدود نمی‌شود که:

«آیا قفل دیجیتال امن است؟»

سؤال مهم‌تر این است:

«کل زنجیره اتصال این دستگاه به اپلیکیشن، شبکه و Cloud چقدر امن است؟»

قفل دیجیتال؛ آیا داشتن اثر انگشت یعنی امنیت کامل؟

قفل دیجیتال ممکن است از رمز، کارت، اثر انگشت، Bluetooth یا اپلیکیشن موبایل استفاده کند.

اما وجود قابلیت بیومتریک به‌تنهایی به معنای امنیت کامل نیست.

خریدار باید بداند:

  • ارتباط قفل با تلفن همراه چگونه محافظت می‌شود؟
  • آیا دستگاه به اینترنت متصل است؟
  • مدیریت کاربران از طریق چه اپلیکیشنی انجام می‌شود؟
  • آیا امکان حذف دسترسی یک کاربر وجود دارد؟
  • در صورت گم‌شدن تلفن همراه چه اتفاقی می‌افتد؟
  • آیا قفل امکان به‌روزرسانی نرم‌افزاری دارد؟
  • در حالت قطع اینترنت چه اتفاقی برای عملکرد آن می‌افتد؟

در واقع، امنیت یک قفل هوشمند فقط خود قفل نیست؛ حساب کاربری، اپلیکیشن و زیرساخت ارتباطی آن هم بخشی از سطح حمله هستند.

دوربین هوشمند؛ پنجره‌ای که ممکن است دوطرفه باشد

دوربین امنیتی قرار است امنیت خانه را افزایش دهد، اما در صورت پیکربندی ضعیف می‌تواند به یکی از حساس‌ترین تجهیزات متصل خانه تبدیل شود.

NIST در بررسی امنیتی محصولات IoT خانگی، دوربین‌های هوشمند را نیز بررسی کرده و نشان داده است که این تجهیزات می‌توانند به اپلیکیشن موبایل، سرویس‌های ابری، شبکه Wi-Fi و سرورهای مربوط به ورود و به‌روزرسانی متصل باشند.

بنابراین هنگام خرید دوربین هوشمند باید پرسید:

تصاویر کجا ذخیره می‌شوند؟

چه کسی به آنها دسترسی دارد؟

آیا ارتباط دوربین رمزنگاری می‌شود؟

آیا امکان فعال‌سازی 2FA وجود دارد؟

به‌روزرسانی امنیتی دستگاه چگونه منتشر می‌شود؟

این پرسش‌ها برای دوربین داخل اتاق خواب، اتاق کودک یا ورودی خانه اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.

رمز پیش‌فرض؛ همان اشتباه ساده‌ای که نباید تکرار شود

یکی از مهم‌ترین مواردی که باید هنگام راه‌اندازی تجهیزات هوشمند بررسی شود، رمز عبور پیش‌فرض است.

CISA هشدار داده است که حساب‌ها و اعتبارنامه‌های پیش‌فرض تجهیزات می‌توانند برای دسترسی اولیه مهاجمان مورد سوءاستفاده قرار گیرند و تأکید کرده که رمزهای پیش‌فرض تجهیزات باید در اولین استفاده تغییر کنند.

بنابراین اگر یک دستگاه هوشمند با رمز اولیه یا حساب مدیریتی پیش‌فرض تحویل داده می‌شود:

قبل از استفاده واقعی، تنظیمات دسترسی آن را تغییر دهید.

و مهم‌تر اینکه همان رمز را در سرویس دیگری استفاده نکنید.

اگر Cloud هک شود، خانه چه می‌شود؟

بسیاری از تجهیزات هوشمند صرفاً در شبکه داخلی خانه فعالیت نمی‌کنند و برای مدیریت از راه دور به سرویس‌های ابری متصل هستند.

این موضوع مزیت بزرگی دارد؛ مثلاً کاربر می‌تواند از خارج خانه دوربین یا سیستم هوشمند را بررسی کند.

اما یک لایه دیگر نیز ایجاد می‌شود:

حساب Cloud.

اگر مهاجم به حساب کاربری دسترسی پیدا کند، بسته به طراحی محصول ممکن است بتواند به بخشی از امکانات دستگاه دسترسی داشته باشد.

به همین دلیل، حساب کاربری اپلیکیشن خانه هوشمند باید مانند حساب ایمیل یا سایر حساب‌های مهم محافظت شود.

NIST در توصیه‌های امنیتی خود برای کاربران خانه هوشمند، استفاده از احراز هویت قوی‌تر، عدم استفاده مجدد از رمز عبور و بررسی تنظیمات حریم خصوصی را از اقدامات مهم می‌داند.

سنسورهای کوچک، داده‌های بزرگ

شاید یک سنسور حرکتی یا سنسور دما به‌تنهایی مهم به نظر نرسد.

اما اگر داده‌های چند دستگاه کنار هم قرار بگیرند، می‌توانند اطلاعاتی درباره الگوی استفاده از خانه ایجاد کنند.

برای مثال، مجموعه‌ای از داده‌ها ممکن است نشان دهد:

  • چه زمانی خانه خالی است؟
  • چه ساعتی افراد معمولاً وارد خانه می‌شوند؟
  • چه زمانی چراغ‌ها روشن می‌شوند؟
  • چه زمانی دما تغییر می‌کند؟
  • چه زمانی در یا پنجره باز شده است؟

NIST در پژوهش‌های جدیدتر خود درباره کاربران خانه هوشمند نیز بر اهمیت داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط دستگاه‌های متصل و تفاوت نگرانی‌های امنیتی در دسته‌های مختلف تجهیزات تأکید کرده است.

بنابراین موضوع فقط «هک شدن دستگاه» نیست؛ حریم خصوصی داده‌هایی که دستگاه تولید می‌کند نیز اهمیت دارد.

قبل از خرید خانه هوشمند این ۸ سؤال را بپرسید

اگر در نمایشگاه‌های معماری و ساختمان با یک محصول هوشمند مواجه شدید، قبل از خرید فقط درباره قیمت و امکانات آن سؤال نکنید.

این ۸ سؤال را هم بپرسید:

  1. آیا دستگاه به اینترنت نیاز دارد؟
  2. آیا رمز پیش‌فرض دارد و در اولین راه‌اندازی مجبور به تغییر آن هستیم؟
  3. آیا 2FA / احراز هویت دو مرحله‌ای دارد؟
  4. داده‌های دستگاه کجا ذخیره می‌شوند؟
  5. آیا ارتباط دستگاه با Cloud رمزنگاری می‌شود؟
  6. به‌روزرسانی امنیتی تا چه مدت ارائه می‌شود؟
  7. اگر شرکت سازنده سرویس Cloud را متوقف کند، دستگاه چه وضعیتی خواهد داشت؟
  8. چطور می‌توان دسترسی یک کاربر را لغو کرد؟

اگر فروشنده نتواند به این سؤال‌ها پاسخ مشخصی بدهد، خریدار حداقل باید قبل از تصمیم‌گیری درباره محصول بیشتر تحقیق کند.

خانه هوشمند امن، فقط خانه‌ای پر از تجهیزات نیست

هوشمندسازی می‌تواند راحتی، کنترل و بهره‌وری بیشتری ایجاد کند؛ اما هر دستگاه متصل، بخشی از اکوسیستم دیجیتال خانه است.

NIST در استانداردها و توصیه‌های خود برای محصولات IoT بر قابلیت‌هایی مانند حفاظت از داده، کنترل دسترسی، به‌روزرسانی و پشتیبانی امنیتی تأکید کرده است. راهنمای جدید این مؤسسه برای تولیدکنندگان IoT که در سال ۲۰۲۶ منتشر شده نیز بر این موضوع تأکید دارد که سازندگان باید از مرحله طراحی تا عرضه و پشتیبانی، الزامات امنیتی محصول را در نظر بگیرند.

پس هنگام خرید یک محصول هوشمند، بهتر است این سؤال را هم کنار قیمت، طراحی و امکانات آن قرار دهیم:

«این وسیله چقدر هوشمند است؟»

و بلافاصله سؤال دوم را بپرسیم:

«و چقدر امن است؟»

جمع‌بندی ۲۴ نیوز

نهمین نمایشگاه معماری تهران می‌تواند ویترینی برای دیدن آینده ساختمان‌ها و خانه‌های هوشمند باشد؛ اما آینده ساختمان فقط به طراحی زیباتر و تجهیزات بیشتر خلاصه نمی‌شود.

هرچه تعداد دستگاه‌های متصل در خانه افزایش پیدا کند، امنیت سایبری، حریم خصوصی و مدیریت دسترسی نیز باید از همان مرحله انتخاب محصول جدی گرفته شود.

خانه‌ای که از راه دور کنترل می‌شود، اگر درست ایمن نشده باشد، ممکن است در کنار راحتی بیشتر، سطح حمله بزرگ‌تری هم ایجاد کند.

منابع

هوشمندسازی ساختمان زمانی ارزش واقعی دارد که امنیت آن از ابتدا جزئی از طراحی محصول و زیرساخت باشد، نه موضوعی که بعد از نصب تجهیزات به آن فکر کنیم. در یک خانه متصل، امنیت ضعیف یک دستگاه می‌تواند به مسئله‌ای فراتر از همان دستگاه تبدیل شود؛ به همین دلیل ارزیابی رمزنگاری، احراز هویت، به‌روزرسانی، مدیریت دسترسی و نحوه نگهداری داده باید بخشی از تصمیم خرید باشد.

 

گزارش خطا
ارسال پیام
captcha
پیشنهاد سردبیر بیشتر
آخرین اخبار
پربازدید
خانه پربازدید پربحث