تنها ۴۰ درصد مدیران نتایج شکار تهدید را می‌سنجند 

موسسه تخصصی پژوهش و آموزش امنیت سایبری SANS نتایج نظرسنجی threat hunting 2026 را منتشر کرده است. این نظرسنجی، دیدگاه‌های ۵۰۰ متخصص و مدیر حوزه امنیت سایبری در کشورهای آمریکای شمالی، اروپا، آمریکای لاتین و آسیا جمع‌آوری کرده است. یافته‌های این نظرسنجی SANS نشان می‌دهد که نیمی از شکارچیان تهدید، داده را بزرگ‌ترین مانع فعالیت خود می‌دانند. تا جایی که برای اولین بار، داده از کمبود نیروی متخصص پیشی گرفته و به مهم‌ترین نگرانی سازمان‌ها در اجرای برنامه‌های شکار تهدید تبدیل شده است.

۸۲ درصد از شکارچیان تهدید دست‌کم دو سال است که در این زمینه فعالیت می‌کنند، اما با این میزان تجربه، نیمی از آن‌ها کیفیت یا کمیت داده‌ها را مهم‌ترین مانع شکار مؤثر تهدید می‌دانند.  از نظر جاش لمون، مدرس ارشد موسسه SANS نیز، اگر توانمندترین شکارچیان تهدید در سازمانی باشید، در صورتی که داده‌های تله‌متری مورداستفاده ناقص، ناسازگار یا پراکنده در میان ابزارهای متعدد و دشوار برای دسترسی یا پردازش باشند، در نهایت ممکن است به نتیجه‌ای نرسید.  از طرف دیگر، فقط ۴۰ درصد برنامه‌ها به‌صورت رسمی تاثیرگذاری فعالیت‌های شکار تهدید را اندازه‌گیری می‌کنند. در چنین وضعیتی، اکثر سازمان‌ها راهکار مشخصی برای تشخیص هزینه‌ای که این شکاف داده‌ای به آن‌ها تحمیل می‌کنند، ندارند.

زیرساخت ابری؛ دشوارترین محیط برای شکار تهدید

همچنین، ۳۲ درصد از پاسخ‌دهندگان، محیط‌های ابری را با اختلاف نسبت به سایر محیط‌ها دشوارترین محیط برای شکار تهدید معرفی کرده‌اند. این وضعیت در حالی مطرح می‌شود که سازمان‌ها همچنان بخش زیادی از زیرساخت‌های خود را به محیط‌های ابری اختصاص می‌دهند.

تکنیک‌های «زندگی از طریق زمین» مهم‌ترین روش مورد استفاده بازیگران دولت‌محور و گروه‌های جرایم سازمان‌یافته در حملات سایبری هستند. این را ۷۳ و ۶۳ درصد از متخصصان و مدیران حوزه امنیت سایبری اعلام کرده‌اند. بر این اساس، روش‌های حمله‌ای که بدون استفاده از بدافزار و با پنهان کردن رفتار مخرب در میان فعالیت‌های عادی انجام می‌شوند، اکنون به رویکرد غالبی تبدیل شده‌اند که شکارچیان تهدید باید بتوانند آن را شناسایی کنند.

کاهش روش‌شناسی تعریف‌شده و اندازه‌گیری نتایج

از طرف دیگر، روش‌شناسی‌های تعریف‌شده برای شکار تهدید سازمان‌ها کاهش یافته است. تا جایی که تنها ۳۷ درصد از سازمان‌ها روش‌شناسی رسمی و تعریف‌شده برای شکار تهدید دارند. این در حالی است که رقم اعلا‌م‌شده در سال ۲۰۲۵ و ۲۰۲۴ به‌ترتیب ۴۶ و ۵۱ درصد بوده است. هرچند روش‌شناسی‌های تعریف‌شده کاهش یافته، اما استفاده از رویکردهای موردی و بدون چارجوب مشخص باز هم افزایش یافته و به ۳۹ درصد رسیده است.

میزان استفاده از اندازه‌گیری رسمی برای ارزیابی نتایج شکار تهدید به ۴۰ درصد کاهش یافته است؛ در حالی که این رقم در سال ۲۰۲۴ معادل ۶۴ درصد بود. این روند، دفاع از بودجه اختصاص‌یافته به برنامه‌های شکار تهدید و توجیه ادامه فعالیت آن‌ها را برای سازمان‌ها دشوارتر می‌کند.

برنامه‌های استفاده از هوش مصنوعی واقع‌بینانه‌تر شده‌اند

۳۹ درصد از پاسخ‌دهندگان نیز، به‌کارگیری هوش مصنوعی و یادگیری ماشین (AI/ML) را در میان مهم‌ترین بهبودهای برنامه‌ریزی‌شده خود قرار داده‌اند. این رقم در سال ۲۰۲۵ ۴۸ درصد بود. موسسه SANS این کاهش را نشان‌دهنده این می‌داند که شکارچیان تهدید در حال آزمودن هوش مصنوعی در جریان کاری واقعی خود هستند و دیگر صرفاً انتظار ندارند این فناوری شکاف موجود در داده‌ها را برطرف کند. میزان برون‌سپاری فعالیت‌های شکار تهدید از ۳۰ درصد در سال ۲۰۲۵ به ۱۸ درصد کاهش یافته است. در مقابل، سهم سازمان‌هایی که فعالیت شکار تهدید را به‌صورت داخلی انجام می‌دهند، برای دومین سال متوالی در ۵۸ درصد ثابت مانده است.