آسیب‌پذیری‌های Microsoft Copilot Personal؛ سرقت داده از اپلیکیشن‌های متصل تنها با یک کلیک

پژوهشگران Varonis Threat Labs از کشف سه آسیب‌پذیری در Microsoft Copilot Personal خبر داده‌اند که می‌تواند به مهاجمان اجازه دهد با استفاده از یک لینک مخرب، داده‌های موجود در اپلیکیشن‌های متصل به حساب کاربر و سایر اطلاعات در دسترس Copilot را بدون اطلاع قربانی استخراج کنند.

پژوهشگران این مجموعه آسیب‌پذیری‌ها را CoSnitch نام‌گذاری کرده‌اند. بخشی از این حمله به یک پارامتر URL مستندنشده متکی است که خود دستیار هوش مصنوعی Copilot در جریان آزمایش‌ها آن را آشکار کرده است.

Varonis اعلام کرده این مشکل را در دسامبر ۲۰۲۵ به مایکروسافت گزارش کرده و وصله‌های امنیتی مربوط به آن در ۱۸ اوت ۲۰۲۶ منتشر شده‌اند.

آسیب‌پذیری CVE-2026-24301 در Microsoft Copilot

این آسیب‌پذیری با شناسه CVE-2026-24301 در راهنمای به‌روزرسانی امنیتی مایکروسافت ثبت شده است.

مشاهده جزئیات CVE-2026-24301 در مایکروسافت

پژوهش Varonis مشخصاً Copilot Personal، یعنی نسخه مصرف‌کننده Microsoft Copilot در دامنه copilot.microsoft.com، را بررسی کرده است. این گزارش ادعا نمی‌کند که همین رفتار در Microsoft 365 Copilot نیز وجود داشته است.

پژوهشگران همچنین اعلام کرده‌اند که هیچ مدرکی مبنی بر سوءاستفاده از آسیب‌پذیری‌های CoSnitch در حملات واقعی و گسترده پیدا نکرده‌اند.

کشف یک قابلیت پنهان با «هک متا»

نکته جالب در کشف این آسیب‌پذیری‌ها، روش پیدا کردن پارامتر مورد استفاده در حمله است.

پژوهشگران بارها از Copilot پرسیدند چرا نمی‌توانند یک پرامپت را بدون تعامل کاربر اجرا کنند. Varonis این روش را Meta-Hacking یا «هک متا» می‌نامد.

Copilot در هر بار پاسخ دادن، دلیل فنی برای جلوگیری از اجرای خودکار پرامپت ارائه می‌کرد. در نهایت، دستیار هوش مصنوعی نام یک پارامتر به نام autorun=1 را فاش کرد و حتی شرایط لازم برای عملکرد آن و مکانیزم‌های حفاظتی که ظاهراً باید جلوی اجرای آن را می‌گرفتند، توضیح داد.

اما زمانی که پژوهشگران URL را دقیقاً مطابق توضیحات Copilot ساختند، همان پارامتری که Copilot اعلام کرده بود دیگر کار نمی‌کند، در عمل باعث اجرای خودکار پرامپت شد.

Varonis در گزارش خود این وضعیت را این‌گونه توصیف کرده است: Copilot «هک نشده بود؛ بلکه از طریق خودش بازی داده شده بود.»

گزارش کامل Varonis درباره CoSnitch

حمله CoSnitch چگونه کار می‌کند؟

URL مورد استفاده در این حمله، پارامتر autorun=1 را با پارامتر موجود q ترکیب می‌کند.

طبق گزارش CoSnitch، پارامتر q به‌تنهایی فقط متن یک پرامپت را داخل کادر ورودی Copilot قرار می‌دهد؛ اما زمانی که هر دو پارامتر وجود داشته باشند، پرامپت می‌تواند بدون نیاز به اقدام کاربر اجرا شود.

این روش شباهت زیادی به پژوهش قبلی Varonis با نام Reprompt دارد که در آن نیز پارامتر q به‌عنوان نقطه ورود یک حمله یک‌کلیکی مورد استفاده قرار گرفته بود.

نکته مهم این است که پس از شروع اجرای CoSnitch، پرامپت می‌تواند تا پایان اجرا شود؛ حتی اگر قربانی بلافاصله پس از بارگذاری صفحه، تب Copilot را ببندد.

سه آسیب‌پذیری اصلی CoSnitch

Varonis یافته‌های خود را در قالب سه آسیب‌پذیری مجزا دسته‌بندی کرده است. دو مورد اول زنجیره حمله برای استخراج اطلاعات را تشکیل می‌دهند و مورد سوم به مسموم‌سازی حافظه Copilot مربوط می‌شود.

۱. اجرای خودکار پرامپت

ترکیب دو پارامتر URL باعث می‌شود پرامپتی که مهاجم طراحی کرده است، هنگام بارگذاری صفحه و در جلسه احراز هویت‌شده قربانی اجرا شود.

به عبارت دیگر، پرامپت مهاجم می‌تواند تقریباً همان سطح دسترسی و قابلیت‌هایی را داشته باشد که یک دستور واردشده توسط خود کاربر دارد.

۲. استخراج اطلاعات از سرویس‌های متصل

پس از اجرای پرامپت مخرب، مهاجم می‌تواند Copilot را وادار کند سرویس‌هایی را که کاربر قبلاً به آن‌ها دسترسی داده است، بررسی کند.

داده‌های بازیابی‌شده می‌توانند رمزگذاری یا به شکل دیگری در URL قرار داده شوند و سپس از قابلیت داخلی URL Fetch در Copilot برای ارسال اطلاعات به یک وب‌هوک تحت کنترل مهاجم استفاده شود.

نکته مهم این است که این حمله مجوزهای جدیدی برای Copilot ایجاد نمی‌کند و دسترسی کاربر را افزایش نمی‌دهد؛ بلکه از همان مجوزهایی استفاده می‌کند که کاربر پیش‌تر در اختیار Copilot قرار داده است.

۳. ثبت دائمی دستورات مخرب در حافظه Copilot

سومین مسیر حمله مستقل از دو مورد قبلی است.

در این سناریو، یک صفحه وب مخرب می‌تواند به‌گونه‌ای طراحی شود که هنگام خلاصه‌سازی توسط Copilot، دستورات مهاجم در حافظه کاربر ذخیره شوند.

این دستورات ذخیره‌شده می‌توانند در جلسات آینده Copilot روی رفتار دستیار تأثیر بگذارند و باعث شوند دستورالعمل‌های مهاجم در تعاملات بعدی نیز مورد استفاده قرار گیرند.

چه اطلاعاتی می‌تواند استخراج شود؟

پژوهشگران Varonis در آزمایش‌های خود گزارش کرده‌اند که Copilot قادر به بازگرداندن انواع مختلفی از اطلاعات موجود در سرویس‌های متصل بوده است.

از جمله:

• متن پیام‌های ایمیل
• موضوع ایمیل‌ها
• اطلاعات فرستنده و گیرنده
• عنوان رویدادهای تقویم
• شرکت‌کنندگان در جلسات
• زمان و مکان رویدادها
• نام فایل‌های موجود در Google Drive
• خلاصه متادیتای فایل‌ها
• محتوای کامل مکالمات قبلی با Copilot
• دستورالعمل‌های ذخیره‌شده در حافظه
• قوانین و تنظیمات تعریف‌شده توسط کاربر

این یافته‌ها نشان می‌دهند که مشکل صرفاً اجرای یک پرامپت ناخواسته نیست؛ بلکه در شرایط خاص، مهاجم می‌تواند از قابلیت‌های Copilot برای دسترسی و انتقال داده‌هایی که کاربر قبلاً در اختیار سرویس قرار داده است سوءاستفاده کند.

آیا کاربران Microsoft Copilot در معرض خطر هستند؟

طبق گزارش Varonis، این آسیب‌پذیری‌ها به Copilot Personal مربوط می‌شوند و گزارش موجود ادعا نمی‌کند که Microsoft 365 Copilot نیز تحت تأثیر همین رفتار قرار گرفته است.

همچنین تاکنون شواهدی از بهره‌برداری واقعی از CoSnitch در حملات سایبری مشاهده نشده است.

مایکروسافت نیز در ۱۸ اوت ۲۰۲۶ اصلاحات امنیتی مربوط به این مشکل را منتشر کرده است. بنابراین کاربران Copilot Personal باید مطمئن شوند که از نسخه به‌روز این سرویس استفاده می‌کنند و نسبت به لینک‌های ناشناس یا غیرقابل اعتماد احتیاط داشته باشند.

جمع‌بندی

آسیب‌پذیری CoSnitch نمونه‌ای قابل‌توجه از چالش‌های امنیتی نسل جدید دستیارهای هوش مصنوعی است. در این حمله، مهاجم لزوماً نیازی به سرقت مستقیم رمز عبور یا دریافت مجوزهای جدید ندارد؛ بلکه می‌تواند از قابلیت‌ها و دسترسی‌هایی که کاربر از قبل به Copilot داده است، سوءاستفاده کند.

ترکیب اجرای خودکار پرامپت، دسترسی به سرویس‌های متصل و قابلیت ارسال داده از طریق URL می‌تواند یک حمله یک‌کلیکی را به مسیری برای استخراج اطلاعات حساس تبدیل کند.

کشف این آسیب‌پذیری همچنین نشان می‌دهد که دستیارهای هوش مصنوعی نه‌تنها باید در برابر حملات مستقیم، بلکه در برابر پرامپت‌های مخرب، دستکاری حافظه و سوءاستفاده از قابلیت‌های داخلی خودشان نیز محافظت شوند.